• Archive for 18 Μαΐου, 2009

    ΦΟΡΟΔΙΑΦΥΓΗ: ΤΟ ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΟ, “ΑΛΥΤΟ”, ΠΡΟΒΛΗΜΑ

    18 Μαΐου 2009 // 4.082 Comments »

    Δύο είναι τα άλυτα προβλήματα στον κόσμο των μαθηματικών. Ο τετραγωνισμός του κύκλου και η τριχοτόμηση της γωνίας. Αυτά όμως είναι επιστημονικά θέματα που απασχολούν άλλους λαούς. Εμείς εδώ στην Ελλάδα έχουμε τα δικά μας άλυτα θέματα – προβλήματα, που σαν αδιάβαστοι μαθητές σε διαγώνισμα, καλούμαστε σε επίπεδο ηγεσίας, σε τακτά χρονικά διαστήματα να λύσουμε, ξύνοντας το κεφάλι και κοιτώντας απεγνωσμένα έξω από το παράθυρο μπας και κατεβάσει τίποτα η κεφάλα μας για να γράψουμε στο λευκό χαρτί. Ενίοτε “κλέβουμε” με κανένα σκονάκι (δικής μας συνήθως αποτυχημένης έμπνευσης) ή αντιγράφουμε από τους διπλανούς (Ευρωπαίους) σπασίκλες, αλλά, τελικά τζίφος. Τίποτα… Ούτε στην αντιγραφή τα καταφέρνουμε. “Άμα δεν ξέρεις γράμματα, πως να γράψεις το όνομά σου” έλεγε η η γιαγιά μου, Θεός σχωρέστη.
    Ένα από τα προβλήματα λοιπόν, που καλούμαστε να λύσουμε κάθε τόσο ως εξεταζόμενο κράτος -με ελεύθερη δήθεν βούληση – από τους Ευρωπαίους, κατ’ εφημισμόν, συνοδοιπόρους μας, είναι και αυτό της πάταξης της φοροδιαφυγής.
    Φυσικά, λύση δεν βρίσκουμε και η σελίδα που παραδίνουμε χρόνια τώρα, είναι γεμάτη μουντζούρες και ασυναρτησίες. Μας ειρωνεύονται οι επιτηρητές, μας κόβουνε οι εξεταστές, λέμε θα δώσουμε το άλλο εξάμηνο, δώστε μας κύριοι μια μικρή παράταση και από του χρόνου θα γίνουμε καλύτεροι…. εξάλλου εμάς τι μας νοιάζει;…. Μας φτύνουνε ; Ψιχαλίζει … Μας λοιδωρούν;… Έλα καημένε, γράφτους…. Μας περιπαίζουν;….. Ρε συ,όταν εμείς φτιάχναμε την Ακρόπολη αυτοί ζούσανε στα δέντρα. Ναι αλλά τότε…. Τώρα που ζούμε εμείς στα δέντρα και αυτοί στην Ακρόπολη; Ίσα ρε τα ευρολιγούρια….
    Και με αυτή την τακτική τα χρόνια πέρασαν και εμείς ακόμη ξύνουμε το… κεφάλι μας, ενώ το πρόβλημα εξακολουθεί να είναι άλυτο. Και πάνω σε αυτό (το πρόβλημα) στρογγυλοκαθισμένοι, άνετοι, ακούραστοι, χαμογελαστοί οι φερέλπιδες Έλληνες παρακολουθούν σαν σε παράσταση τους κρατούντες να εκστομίζουν τις κατά καιρούς προτεινόμενες προτάσεις, νόμους, νομοθετικές ρυθμίσεις, εξαγγελίες, πολιτικές, προτροπές, υποσχέσεις παντός τύπου ενίοτε απειλές και εκβιασμούς, προσπαθώντας με πλείστα όσα θεμιτά και αθέμητα μέσα (εις μάτην όμως όπως αποδεικνύεται στο τέλος) να βρουν μια κάποια λύση.
    Αλλοίμονο όμως. Του Έλληνα ο… τράχηλος κακό σπυρί δεν πιάνει. Χαμογελάει πονηρά και φοροδιαφεύγει. Χρόνια τώρα ζει μέσα στην οικονομική αταξία που ο ίδιος έχτισε και βιώνει καθημερινά. Ξοδεύει παραπάνω από όσα παράγει, καρφάκι δεν του καίγεται για το αύριο, υποθηκεύει την εργασία και την υγεία του για τα επόμενα 15 – 20 χρόνια και δανίζεται ασύστολα.
    Και το βράδυ, γυρνώντας στο σπίτι του στις 3 τα χαράματα, τύφλα στο μεθύσι, οδηγώντας το τζίπ που αγόρασε με δόσεις, σιγοψιθυρίζει το τραγουδάκι που περιέχει όλη την φιλοσοφία και την στάση της ζωής του…
    …. είμαι χελώνα, ξέρω το ποίημα,
    εγώ θα κόψω πρώτος το νήμα…….
    ΑΘΑΝΑΤΕΕΕΕΕΕΕΕ ΕΛΛΗΝΑ……….

    Κιντάπογλου Γιάννης Επισκέπτης του wif.gr

    Posted in ΔΙΑΝΟΗΣΗ