• Archive of "ΠΟΙΗΣΗ" Category

    Φόρος τιμής στον Γιώργο Σαραντάρη

    31 Ιουλίου 2013 // Σχόλια κλειστά

    Δὲν εἴμαστε ποιητές

    Δὲν εἴμαστε ποιητὲς
    Σημαίνει ἐγκαταλείπουμε τὸν ἀγῶνα
    Παρατᾶμε τὴ χαρὰ στοὺς ἀνίδεους
    Τὶς γυναῖκες στὰ φιλιὰ τοῦ ἀνέμου
    Καὶ στὴ σκόνη τοῦ καιροῦ
    Σημαίνει πὼς φοβόμαστε
    Καὶ ἡ ζωή μας ἔγινε ξένη
    Ὁ θάνατος βραχνάς.

    Γιώργος Σαραντάρης

    Posted in ΔΙΑΝΟΗΣΗ, ΠΟΙΗΣΗ

    Φόρος τιμής στον Γιάννη Ρίτσο

    30 Ιουλίου 2013 // Σχόλια κλειστά

    ΚΑΠΝΙΣΜΈΝΟ ΤΣΟΥΚΆΛΙ

    Καὶ νὰ ἀδελφέ μου ποὺ μάθαμε νὰ κουβεντιάζουμε ἥσυχα κι ἁπλά.
    Καταλαβαινόμαστε τώρα, δὲν χρειάζονται περισσότερα.
    Κι αὔριο λέω θὰ γίνουμε ἀκόμα πιὸ ἁπλοί.
    Θὰ βροῦμε αὐτὰ τὰ λόγια ποὺ παίρνουνε τὸ ἴδιο βάρος
    σ᾿ ὅλες τὶς καρδιές, σ᾿ ὅλα τὰ χείλη.
    Ἔτσι νὰ λέμε πιὰ τὰ σύκα-σύκα καὶ τὴ σκάφη-σκάφη.
    Κι ἔτσι ποὺ νὰ χαμογελᾶνε οἱ ἄλλοι καὶ νὰ λένε,
    «Τέτοια ποιήματα, σοῦ φτιάχνουμε ἑκατὸ τὴν ὥρα.»
    Αὐτὸ θέλουμε κι ἐμεῖς.
    Γιατὶ ἐμεῖς δὲν τραγουδᾶμε γιὰ νὰ ξεχωρίσουμε ἀδελφέ μου ἀπ᾿ τὸν κόσμο.
    Ἐμεῖς τραγουδᾶμε γιὰ νὰ σμίξουμε τὸν κόσμο.

    …ἔχεις ἀκόμη νὰ κλάψεις πολὺ
    ὥσπου νὰ μάθεις τὸν κόσμο νὰ γελάει.

    Γιάννης Ρίτσος

    Posted in ΔΙΑΝΟΗΣΗ, ΠΟΙΗΣΗ

    Φόρος τιμής στον Νίκο Καββαδία

    // Σχόλια κλειστά

    ΓΡΑΜΜΑ ΕΝΟΣ ΑΡΡΩΣΤΟΥ

    Φίλε μου Αλέξη, το “λαβα το γράμμα σου
    και με ρωτάς τι γίνομαι, τι κάνω;
    Μάθε, ο γιατρός πως είπε στη μητέρα μου
    ότι σε λίγες μέρες θα πεθάνω…

    Είναι καιρός όπου έπληξα, διαβάζοντας
    όλο τα ίδια που έχω εδώ βιβλία,
    κι όλο εποθούσα κάτι νέο να μάθαινα
    που να μου φέρει λίγη ποικιλία.

    Κι ήρθεν εχθές το νέο έτσι απροσδόκητα
    – σιγά ο γιατρός στο διάδρομο εμιλούσε –
    και τ” άκουσα. Στην κάμαρα εσκοτείνιαζε
    κι ο θόρυβος του δρόμου εσταματούσε.

    Έκλαψα βέβαια, κάτω απ” την κουβέρτα μου.
    Λυπήθηκα. Για σκέψου, τόσο νέος!
    Μα στον εαυτό μου αμέσως υποσχέθηκα
    πως θα φανώ, σαν πάντοτε, γενναίος.

    Θυμάσαι, που ταξίδια ονειρευόμουνα
    κι είχα ένα διαβήτη κι ένα χάρτη
    και πάντα για να φύγω ετοιμαζόμουνα
    κι όλο η μητέρα μου “λεγε: το Μάρτη…

    Τώρα στο τζάμι ένα καράβι εσκάρωσα
    κι ένα του Μαγκρ στιχάκι έχω σκαλίσει:
    «Τι θλίψη στα ταξίδια κρύβεται άπειρη!»
    Κι εγώ για ένα ταξίδι έχω κινήσει.

    Να πεις στους φίλους χαιρετίσματα,
    κι αν τύχει κι ανταμώσεις την Ελένη,
    πως μ” ένα φορτηγό – πες της – μπαρκάρισα
    και τώρα πια να μη με περιμένει…

    Αλήθεια! Ο Χάρος ήθελα να “ρχότανε.

    Νίκος Καββαδίας

    Posted in ΔΙΑΝΟΗΣΗ, ΠΟΙΗΣΗ

    Φόρος τιμής στον Κώστα Καρυοτάκη

    29 Ιουλίου 2013 // Σχόλια κλειστά

    ΑΓΑΠΗ

    Κι ήμουν στο σκοτάδι. Κι ήμουν το σκοτάδι.
    Και με είδε μια αχτίδα

    Δροσούλα το ιλαρό το πρόσωπό της
    κι εγώ ήμουν το κατάξερο ασφοδίλι.
    Πώς μ” έσεισε το ξύπνημα μιας νιότης,
    πώς εγελάσαν τα πικρά μου χείλη!

    Σάμπως τα μάτια της να μου είπαν ότι
    δεν έιμαι πλέον ο ναυαγός κι ο μόνος,
    κι ελύγισα σαν από τρυφερότη,
    εγώ που μ” είχε πέτρα κάνει ο πόνος.

    Κώστας Καρυοτάκης

    Posted in ΔΙΑΝΟΗΣΗ, ΠΟΙΗΣΗ

    Φόρος τιμής στην Μαρία Πολυδούρη

    27 Ιουλίου 2013 // Σχόλια κλειστά

                    ΣΕΜΝΟΤΗΣ

    Τὴν ὀμορφιὰ ποὺ κλείνω μέσα μου
    κανεὶς δὲν θέλω νὰ τὴ νοιώσῃ.
    Δὲ θὰ μποροῦσε νὰ τὴ σίμωνε
    χωρὶς γι᾿ αὐτὸ νὰ τὴ πληγώσῃ.

    Ἔχω ἕνα κρίνο, κρίνο ὁλάνοιχτο
    χωρὶς καμμιὰ σκιὰ στὴν ὄψη.
    Καμμιὰ ἡδονὴ δὲν ἐπεθύμησε
    νὰ τὸ φιλήση, νὰ τὸ κόψη.

    Ἔχω ἕνα ρόδο ποὺ ζυγιάζεται
    πάνω στὴν ἴδια του τὴ φλόγα
    κ᾿ εἶναι σὰ νἄγινε ὁλοκαύτωμα
    καὶ νὰ σιωποῦσε καὶ νὰ εὐλόγα.

    Μία μαργαρίτα ποὖνε ἀμφίβολη
    μ᾿ ὅλο τὸ ναὶ ποὺ λέει ἡ καρδιά της.
    Μόνον ἀφήνει νὰ λικνίζεται
    παθητικὰ τὴν ὀμορφιά της.

    Κι᾿ ἄλλα λουλούδια ποὖνε σύμβολα
    κι᾿ ἄλλα μονάχα ποὺ μεθοῦνε,
    μὰ τόσο εἶνε ὅλα λεπτοκάμωτα,
    φανταστικὰ μόνον ἀνθοῦνε.

    Τὴν ὀμορφιὰ ποὺ κλείνω μέσα μου
    κανεὶς ποτὲ δὲ θὰ τὴ νοιώση.
    Κι᾿ ἂν τὴν πληγώση θἆναι ἀνίδεος
    κι᾿ οὔτε γι᾿ αὐτὸ θὰ μετανοιώση.

    Μαρία Πολυδούρη

    Posted in ΔΙΑΝΟΗΣΗ, ΠΟΙΗΣΗ

    Η ΑΓΑΠΗ ΕΙΝΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ

    10 Ιουλίου 2013 // Σχόλια κλειστά

    Στο ριζικό του έρωτα μια ακόμα απορία

    Σαν ξέσπασαν οι στεναγμοί και φώλιασαν στο είναι μου

    Όλες του κόσμου μου οι αρχές

    Ζήτησαν εξουσία.

    Μια όμως επεκράτησε και αυτή σαν παρωδία

    Η αγάπη όσο στέκεται και αν μοιράζεται καημούς

    Ειν’ μόνο Ελευθερία

    Άγγελος Α. Σπάθης ή ΣΟΛΕΓΓΑ

    Posted in ΔΙΑΝΟΗΣΗ, ΠΟΙΗΣΗ

    Έμπνευση – Λέξεων Πνοή

    20 Ιουνίου 2013 // Σχόλια κλειστά

    Έμπνευση – Λέξεων Πνοή

    Ταξιδευτής το βλέμμα

    σε λευκό σύμπαν σιωπής,

    αναχωρητής ο νους σ’ αδιαμόρφωτη χώρα

    κι η σκέψη ευάλωτη πεταλούδα

    φτερουγίζει στην έρημο ενός μακρινού τίποτα.

    Ίχνος μνήμης το αγέννητο ποίημα

    εμβρυακή κόκκινη σταγόνα

    επαναστατεί, ζητά να ‘ρθει

    να ζήσει στο φως.

    Αγέννητο ποίημα, αγέννητος ουρανός.

    Ώσπου σκόρπισα έναν ουρανό αστέρια στο χαρτί

    και πήρε απ’ τη λάμψη τους,

    κι η σκέψη σελήνης ασημένια αχτίδα

    φωτίζει αστρικές ακτές ανεξερεύνητων ουρανών.

    Τοπία λεκτικά ταξιδεύουν

    κόσμοι ατέλειωτοι πολιορκούν

    την ενδοχώρα της ψυχής σου

    λευκό χαρτί!

    Κρυσταλλική κοσμική πνοή του σύμπαντος το ποίημα,

    γαία νεοσύστατη, κοίτα αναπνέει στο χαρτί………….

         Βίκυ Κατράνα

    Posted in ΠΟΙΗΣΗ

    Ποιήματα της Βίκy Κατράνα

    27 Μαΐου 2013 // 1 Comment »

    Αεροδρόμιο

    Μπήκε στο αεροδρόμιο

    με αέρινα βήματα

    περνώντας μέσα από λαμπερά φώτα

    και διάφανες ανάσες

    απόγευμα Μάη 2002.

    Σκέφτηκε συγκινημένη·

    ολόκληρος ο κόσμος είναι χαρτογραφημένος εδώ,

    τόσα όνειρα κοινά στην ανθρωπότητα

    ταξιδεύουν στη ματαίωση ή την

    πραγμάτωσή τους;

    Πήρε τη βαλίτσα της αποφασιστικά.

    Ήξερε· ο προορισμός ξεθωριάζει στα

    σταυροδρόμια του κόσμου.

    Κάτω από τη φευγαλέα της ματιά

    υπερηχητικά αεροπλάνα με ασημένια όνειρα

    αργά ξεμάκραιναν στον ορίζοντα.

    Αέναα καλωσορίσματα. Αέναα αντίο.

    Φωνές, ψίθυροι.

    Νύχτωνε.

    Η λεπτή της φιγούρα απορροφήθηκε

    στο μακρινό άπειρο.

    Απόψε θα κοιμηθεί

    σε άλλη γη, σε άλλη χώρα.

    Χίθροου, Λονδίνο

    Βίκυ Κατράνα

    *

    Εικόνα

    Δες τις σκιές πως χορεύουν

    στη φωτεινή πλευρά του φεγγαριού,

    ανάλαφρες  γλιστρούν

    σε ασημένια μονοπάτια

    που οδηγούν στο

    ταξιδεμένο άπειρο.

    Βίκυ Κατράνα

    *

    Posted in ΠΟΙΗΣΗ

    ΑΝ ΉΞΕΡΑ

    3 Μαΐου 2013 // 2.801 Comments »

    Αν ήξερα το μέλλον μου
    Σκιές δεν θα ‘χαν δράσει
    Ο δρόμος μου μια δρασκελιά
    Και τα σημάδια της σιωπής
    Αυτόν τον έωλο κόσμο μου
    Δεν θα ‘χανε διχάσει.

    Αν ήξερα τι θα συμβεί η στράτα μου ευθεία
    Και μια σειρά αμαρτήματα του πόθου ευτυχία
    Αν ήξερα τι θα συμβεί ο πόνος θα ‘χε χάσει
    Και στων ονείρων τις στιγμές, τραγούδια θα ‘χε φτιάσει
    Αν ήξερα τι θα συμβεί
    Εσύ, εγώ και οι ουρανοί
    Τον χρόνο τον περίφημο
    Θα είχαμε δικάσει.

    Posted in ΠΟΙΗΣΗ

    Η ποιητική συλλογή του Άγγελου Σπάθη σε επιμέλεια Ευαγγελίας Μαυρίκου.

    21 Ιανουαρίου 2013 // 3.578 Comments »

    myebooks7771

    Για να διαβάσετε την συλλογή, κάντε «κλικ» στον παρακάτω σύνδεσμο

    http://etp.gr/sillogi2013.pdf

    Posted in ΔΙΑΝΟΗΣΗ, ΠΟΙΗΣΗ