• Άρτεμις

    23 Μαΐου 2018

    Posted in: ΔΙΑΝΟΗΣΗ

    αρχείο λήψης (2)

    Άρτεμις

    Φανέρωσε! Φανέρωσε το Φως και φανερώσου!
    Θεά, αγέρωχη! Εσύ! Δεν είσαι για να κρύβεις τη θωριά σου στο σκοτάδι
    Παρά στου ανέμου σου και του φτερού τη χάρη να κρατιέσαι
    Στα ξανθωπά τα στάχια, το κορμί να ξαποσταίνεις
    Και στου γλυκού του δειλινού, την κλίνη να πλαγιάζεις

    Τρισεύγενη! Εσύ του κόσμου, ανταριασμένη!
    Στου λιβαδιού κι απόψε το χορτάρι σ’ ανταμώνω
    Γυμνά τα πόδια, τα λευκά, κι οι ολόχρυσοί σου ώμοι

    Είναι πολλά τα μονοπάτια που θα πάρω για να σε ‘βρω
    Και κακοτράχαλοι πολύ οι δρόμοι που προσμένουν
    Τα μυστικά του πηγαδιού να μου χαρίσουν
    Μόλις τα χείλη μου, σιμά, με το νερό της ομορφιάς σου, μου δροσίσουν

    Τότε.. Στοχάσου, τότε, γοργοπόδαρη θεά μου, Ανδρειωμένη
    Πως φανερώθηκες σε με, μια νύχτα με φεγγάρι.
    Και της μορφής σου το θεριό ημέρεψε στο χάδι.

    Από κολώνες ιερές, του νου η αρμονία
    πετάξαν πύρινες φωνές, μαζί με νοσταλγία

    Έλα και πάρε με από δω. Οδήγησε το βιος μου.
    Στην αγορά των αστεριών, εσύ είσαι Όλον, το Φως μου.

    Ελένη Σεμερτζίδου

  • Comments are closed.