• ΤΑ ΚΥΜΑΤΑ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ

    30 Σεπτεμβρίου 2013

    Tags:
    Posted in: ΠΟΙΗΣΗ

    ΤΑ ΚΥΜΑΤΑ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ

    .

    Χρόνια περάσανε πολλά

    απ’ της αυγής τη μέρα

    Έμειναν μόνο στην καρδιά

    Του κόσμου το ξημέρωμα

    Κι ο χρόνος ως τα πέρα.

    .

    Λιτό το βλέμμα ως το πρωί

    Χαρές και πόνους βλέπει

    Και μια ακούραστη γενιά

    Τους πόθους συμμερίζεται

    Σαν κάποιος να τους γνέφει.

    .

    Ζητώ απ’ το πέρας της ζωής

    Τον κόσμο μου να υφάνει

    Ζητώ σαν έρημο πουλί

    Να ζω διαρκώς τη μοναξιά

    Ο χρόνος και τα όνειρά και κάθε σκέψη μου μικρή

    Στον ήλιο μου να φτάνει.

    .

    Ζητώ από τον άνθρωπο

    όπως πρήφανα να ζει…

    Έτσι και να πεθάνει.

    .

    ΣΟΛΕΓΓΑ

  • Comments are closed.