• Η Βίκυ Κατράνα σχολιάζει

    30 Σεπτεμβρίου 2013

    Tags:
    Posted in: ΔΙΑΝΟΗΣΗ, ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΙΣ

    Φυλλορροεί αναμνήσεις,

                                                          αχτίδες χρυσές

    ανέμου πνοές προλογικές

    στην ποιητική συλλογή «Σ’ αυτό το σύμπαν που τολμά»

    της Ελένης Σεμερτζίδου,

                                                                                  η Βίκυ Κατράνα

    H ανάγνωση της ποιητικής συλλογής είναι μια αναχώρηση σ’ ένα σύμπαν που τολμά

    να αισθάνεται βαθιά, να κρίνει, να ονειρεύεται αμυδρά.

    Σ’ αυτό το σύμπαν ενυπάρχει η μελαγχολική συνειδητοποίηση του κόσμου και της ίδιας της ύπαρξης. Η φευγαλέα ενατένηση της ελπίδας χάνεται στο τέλος ενός  μακρινού ορίζοντα.

    Στιγμιότυπα της φύσης λειτουργούν ως καμβάς αποτύπωσης συναισθημάτων.

    Στιγμές της φύσης μετατρέπονται σε στιγμές ζωής, στιγμές της ύπαρξης.

    Έτσι τα συναισθήματα παίρνουν άλλες διαστάσεις, άλλοτε μέσα από την αντανάκλαση του φωτός, κι άλλοτε μέσα από τις αδιόρατες σκιές της νύχτας.

    «Αποχαιρετισμός ψυχρός και μια φυγή, τα πόδια έδωσαν στο βήμα χρώμα γκρίζο,

    Γκρίζα κι θάλασσα ενός γκρίζου ουρανού, στου Κάτω κόσμου τη σιωπή, γκρίζου τοπίου».

    Η ποιητική συλλογή είναι μια Νυκτωδία, ένα μουσικό κομμάτι με γλυκό και μελαγχολικό σκοπό, «νυκτωδία υακίνθινη η πίκρα» γράφει η ποιήτριά μας.

    Τα φυσικά στοιχεία ο άνεμος, η βροχή συνδιαλέγονται με ένα ευρύ φάσμα συναισθημάτων και τα εντείνουν.

    Άλλοτε αυτή η συνομιλία επανέρχεται με τη μορφή αναπόλησης του παρελθόντος και δημιουργεί ευρεία πεδία συγκίνησης. «Στο φως σου ήρθα μια βραδιά και έγειρα επάνω σε ματωμένες εποχές , σε σκονισμένο πιάνο».

    Με απλό αλλά ευρηματικό και καίριο λόγο δημιουργεί μοτίβα εικονοποιημένων αντιθέσεων. «Πόσο πλανεύτηκε η γη μια νύχτα με φεγγάρι, αστέρια ξέβρασε το φως, και ήλιο όλο σκοτάδι»

    Σκοπός της ποίησής της δεν είναι μόνο η ομορφιά και η αρμονία αλλά και η αλήθεια που ενίοτε συμπεριλαμβάνει το κοινωνιολογικό σχόλιο.

    Στο ποιητικό περιβάλλον της Ελένης Σεμερτζίδου υπάρχουν ψίθυροι για την απώλεια, την ματαίωση, την ανεκπλήρωτη αγάπη.

    Σ’ αυτό το σύμπαν που τολμά εύχομαι να ανοιχτούν ταξίδια αληθινά πνευματικά,

    για σένα Ελένη…

  • Comments are closed.