• Φόρος τιμής στην Μαρία Πολυδούρη

    27 Ιουλίου 2013

    Tags:
    Posted in: ΔΙΑΝΟΗΣΗ, ΠΟΙΗΣΗ

                    ΣΕΜΝΟΤΗΣ

    Τὴν ὀμορφιὰ ποὺ κλείνω μέσα μου
    κανεὶς δὲν θέλω νὰ τὴ νοιώσῃ.
    Δὲ θὰ μποροῦσε νὰ τὴ σίμωνε
    χωρὶς γι᾿ αὐτὸ νὰ τὴ πληγώσῃ.

    Ἔχω ἕνα κρίνο, κρίνο ὁλάνοιχτο
    χωρὶς καμμιὰ σκιὰ στὴν ὄψη.
    Καμμιὰ ἡδονὴ δὲν ἐπεθύμησε
    νὰ τὸ φιλήση, νὰ τὸ κόψη.

    Ἔχω ἕνα ρόδο ποὺ ζυγιάζεται
    πάνω στὴν ἴδια του τὴ φλόγα
    κ᾿ εἶναι σὰ νἄγινε ὁλοκαύτωμα
    καὶ νὰ σιωποῦσε καὶ νὰ εὐλόγα.

    Μία μαργαρίτα ποὖνε ἀμφίβολη
    μ᾿ ὅλο τὸ ναὶ ποὺ λέει ἡ καρδιά της.
    Μόνον ἀφήνει νὰ λικνίζεται
    παθητικὰ τὴν ὀμορφιά της.

    Κι᾿ ἄλλα λουλούδια ποὖνε σύμβολα
    κι᾿ ἄλλα μονάχα ποὺ μεθοῦνε,
    μὰ τόσο εἶνε ὅλα λεπτοκάμωτα,
    φανταστικὰ μόνον ἀνθοῦνε.

    Τὴν ὀμορφιὰ ποὺ κλείνω μέσα μου
    κανεὶς ποτὲ δὲ θὰ τὴ νοιώση.
    Κι᾿ ἂν τὴν πληγώση θἆναι ἀνίδεος
    κι᾿ οὔτε γι᾿ αὐτὸ θὰ μετανοιώση.

    Μαρία Πολυδούρη

  • Comments are closed.