• Archive for Δεκεμβρίου, 2011

    ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΗ

    29 Δεκεμβρίου 2011 // 39 Comments »

    Οι άνθρωποι που μας πληγώνουν, πιστεύουν ότι ο ιστορικός κόσμος κινείται από την τύχη, γι αυτό και τις περισσότερες φορές θεωρούνε τους εαυτούς τους άτυχους.

    Κάθε άνθρωπος έχει μια εσωτερικευμένη παράδοση και εξωτερικά στηρίγματα. Oι περισσότεροι δεν έχουνε τίποτα άλλο παρά το χρήμα. Χωρίς χρήματα δεν είναι τίποτα, γι’ αυτό και είναι στον τροχό της τύχης παραδομένοι.

    Και πρέπει να επισημάνω ότι η πολιτική δεν είναι σάτιρα που στοχεύει στην ηθικολογική κριτική ενός αμαρτωλού πάθους ή μιας γελοίας ιδιότητας, αλλά καλύπτει ένα ευρύ φάσμα, στο οποίο διεισδύει κανείς με τη σκέψη και όχι την παραφροσύνη.

    Η πολιτική έχει μια ρεαλιστική ρητορική.

    ΕΛΕΝΗ ΣΕΜΕΤΡΖΙΔΟΥ, εκπρόσωπος του  wif.gr

    Posted in ΓΝΩΜΙΚΑ, ΔΙΑΝΟΗΣΗ

    ΜΕΤΑ ΤΕΣΣΕΡΑ ΧΡΟΝΙΑ

    26 Δεκεμβρίου 2011 // 308 Comments »

    Έτσι λοιπόν, πέρασαν τα Χριστούγεννα του 2011. Ένας σάκος με κείμενα, απόψεις, σχόλια αλλά και επισημάνσεις για την ζωή, γράφτηκαν σ’ αυτή εδώ την σελίδα.

    Είναι αλήθεια, ότι ενώ προσδοκούσαμε νωρίτερα την απήχησή της προς τους αναγνώστες, αυτή ήλθε πρόσφατα και έτσι αναπτέρωσε το ηθικό μας που είχε βουλιάξει στο τέλμα του χρόνου.

    Είναι συγκινητικό να λαμβάνουμε κάθε μέρα –κάθε ώρα σχεδόν- μηνύματα και σχόλια από όλες τις  άκρες του πλανήτη, για τα άρθρα που δημοσιεύσαμε.

    Πέρασαν τέσσερα γεμάτα χρόνια από τότε που υλοποιήσαμε το όνειρο για την έκφραση της διανόησης σε παγκόσμιο επίπεδο.

    Ήδη μπορούμε να λέμε ότι αυτό το όνειρο σιγά-σιγά πραγματοποιείται.

    Σας ευχαριστούμε…συνεχίζουμε.

    ΣΟΛΕΓΓΑ, εκπρόσωπος του wif.gr

    Posted in WIF

    Χειμέρια τα πράγματα

    20 Δεκεμβρίου 2011 // 3.040 Comments »

    Ημερομηνία δημοσίευσης: 18/12/2011

    ΤΟΥ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΔΕΔΟΥΣΟΠΟΥΛΟΥ*

    Στις 900.000 φθάνουν πλέον επισήμως οι άνεργοι στην Ελλάδα, όπως τουλάχιστον καταγράφονται από τη δειγματοληπτική τριμηνιαία έρευνα του Εργατικού Δυναμικού της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής. Ο φόβος της ανεργίας διακατέχει τη συντριπτική πλειοψηφία των μισθωτών εργαζομένων, χωρίς να αφήνει αμέτοχους και τους εργαζόμενους στον πυρήνα της δημόσιας διοίκησης. Η πιθανότητα, άλλωστε, να χάσει την εργασία του στη διάρκεια ενός έτους ένας μισθωτός του ιδιωτικού τομέα προσεγγίζει το 40%.

    Στην πρόσφατη έρευνα του ΙΟΒΕ για την κατάσταση που επικρατεί στις μεγάλες επιχειρήσεις, η απόλυση εργαζομένων υπήρξε η κύρια μέθοδος αντιμετώπισης της οικονομικής συγκυρίας, ενώ το ίδιο πρότυπο αναμένεται να ενταθεί στο προβλέψιμο μέλλον. Αντίστοιχη έρευνα της ΓΣΕΒΕΕ αναφέρεται στην προοπτική να κλείσουν στο άμεσο μέλλον γύρω στις 100.000 μικρές επιχειρήσεις, ενώ αντίστοιχες εκτιμήσεις προκύπτουν από την έρευνα εμπορικών επιχειρήσεων που πραγματοποιεί κάθε χρόνο η Εθνική Συνομοσπονδία Ελληνικού Εμπορίου, της οποίας η ετήσια έκθεση εκδόθηκε και παρουσιάστηκε πριν λίγες ημέρες.

    Με αναφορά στα επίσημα στατιστικά στοιχεία διαπιστώνουμε ότι μέσα σε έναν χρόνο η ελληνική οικονομία μείωσε την απασχόληση κατά 6,1 ποσοστιαίες μονάδες, ιστορικό ρεκόρ, όχι μόνο για τη χώρα μας, αλλά για την παγκόσμια ιστορία. Κλάδοι που χτυπήθηκαν ιδιαίτερα, από τους κλάδους που απασχολούν περισσότερους από 100.000 εργαζόμενους, είναι η μεταποίηση, οι κατασκευές και ο χώρος της εκπαίδευσης, ο οποίος εμφανίζει μείωση σε ποσοστό 5,5%. Από τους μικρότερους σε απασχόληση κλάδους έχουν πληγεί ιδιαίτερα η διαχείριση ακίνητης περιουσίας, τα ορυχεία – λατομεία, η απασχόληση στον ηλεκτρισμό και στο φυσικό αέριο, στην ύδρευση και στην επεξεργασία αποβλήτων, στην ενημέρωση και επικοινωνία και η απασχόληση σε νοικοκυριά, καθώς η οικονομική ανέχεια και η ανεργία της πρώην εργαζόμενης γυναίκας καθιστούν πολυτέλεια την προσφυγή στις υπηρεσίες οικιακής καθαριότητας και φροντίδας.

    Το εμπόριο φαίνεται να ανθίσταται και να συντηρεί ακόμα τον κύριο όγκο εργαζομένων σ΄αυτό, αν και το μέλλον μοιάζει σκοτεινό. Στις μεγάλες Α.Ε. και ΕΠΕ του χώρου η απασχόληση μειώθηκε αναλογικά με ταχύτερους ρυθμούς, παρά στις ατομικές επιχειρήσεις, αλλά, για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά, το κύριο αίτιο της μείωσης ήταν το κλείσιμο των επιχειρήσεων και δευτερευόντως οι απολύσεις.

    Είναι προφανές ότι η κρίση μεταβάλλει τη μορφή έκφρασής της: ήδη έχουμε περάσει σε εκτεταμένη κρίση απασχόλησης, η οποία οφείλεται στην αποδιάρθρωση του ισχνού παραγωγικού ιστού της οικονομίας. Με μεγάλη συνέπεια η πολιτική των μνημονίων και των παραφυάδων τους επιταχύνει την κατάρρευση της πραγματικής οικονομίας, αποκαλύπτοντας τα τραγικά σφάλματα οικονομικής πολιτικής κυβερνώντων, αλλά και του επιχειρηματικού κόσμου, εδώ και δεκαετίες.

    Η ανάγκη άμεσης παραγωγικής ανασυγκρότησης προκύπτει ως στοίχημα ζωής ή θανάτου πλέον. Και το στοίχημα δεν είναι μεταφορικό: για πολλούς από μας, φοβάμαι τους περισσότερους, μπορεί να γίνει κυριολεκτικό.

    Είναι δεδομένο ότι κάθε μέτρο που έχει ληφθεί τα τελευταία δύο χρόνια, ιδιαίτερα όσα προέκυψαν από το Μνημόνιο, βυθίζει την ελληνική οικονομία σε όλο και μεγαλύτερη ύφεση και αποδιαρθρώνει την παραγωγική της βάση, ενώ αποτυγχάνει να προσεγγίσει καν τους δημοσιονομικούς του στόχους. Είναι δεδομένο ότι τα ήδη δρομολογημένα μέτρα, ανεξάρτητα αν ληφθούν από τη σημερινή κυβέρνηση ή μια κυβέρνηση Ν.Δ. – προθύμων μετά τις εκλογές, θα οδηγήσουν σε επιτάχυνση και όχι σε ανάσχεση της ύφεσης. Η σημερινή ύφεση τού -6% δεν θα μειωθεί στο -3,5% για το 2012 (προβλέψεις ΔΝΤ), όταν η αγοραστική δύναμη συρρικνώνεται και οι απολύσεις θα επεκταθούν και στον δημόσιο τομέα της οικονομίας.

    Και να προσθέσω άλλο ένα δυσοίωνο στοιχείο: Η μείωση των καταθέσεων ταμιευτηρίου δεν οφείλεται στον μαζικό εκπατρισμό όσο στην κινητοποίηση των αποταμιεύσεων του παρελθόντος, προκειμένου να αντιμετωπιστούν τρέχουσες ανάγκες. Οι αντοχές που δίνει ο λογαριασμός καταθέσεων αναμένεται να εξαντληθούν μέσα στον επόμενο χρόνο. Η ρευστότητα του τραπεζικού συστήματος, για την οποία τόσο μελάνι, δάκρυ και αίμα χύνεται, έχει υπονομευθεί, από την ίδια την πολιτική που προσπαθεί να την προστατεύσει.

    Σας μαύρισα την ψυχή, πρωί της Κυριακής, για άλλη μια φορά. Τα πρωινά της Κυριακής, όταν ήμουν νήπιο στον Βόλο, ήταν η στιγμή του παραμυθιού της τοπικής εφημερίδας «Ταχυδρόμος». Περίμενα πώς και πώς να μου το διαβάσει ο πατέρας μου, μετά το πρωινό άναμμα της ξυλόσομπας. Θα σας αφήσω, λοιπόν, με έναν μύθο. Έναν μύθο του Αισώπου. Τον ανακάλεσα προσφάτως αλλού και ένα βιντεάκι -μια συνέντευξη ενός χρηματιστή στο BBC- ήρθε να τον επιβεβαιώσει. Ο μύθος του σκορπιού και του βάτραχου. Όταν ο σκορπιός πείθει τον βάτραχο να τον μεταφέρει στην πλάτη του για να περάσει ένα ποταμάκι -με το επιχείρημα «μα πώς θα σε τσιμπήσω, αφού θα πνιγώ και εγώ»- και παρ” όλ” αυτά τον τσιμπάει καταμεσής του ποταμού, απαντάει στην κραυγή αγωνίας του βάτραχου («Γιατί το έκανες αυτό; Τώρα θα πεθάνουμε και οι δύο») με τη φράση «είναι στη φύση μου».

    Δυστυχώς, ζούμε την εποχή του καπιταλισμού της αυτοκαταστροφής. Το ερώτημα είναι αν θα τον καταστρέψουμε, πριν μας καταστρέψει.

    * Ο Απ. Δεδουσόπουλος διδάσκει στο Πάντειο Πανεπιστήμιο

    Posted in ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ

    ΦΟΡΟΕΙΣΠΡΑΞΗ και ΔΕΗ

    // 560 Comments »

    Η εθνική κριτική ικανότητα βρίσκεται στα όρια της κοινωνικής εγκεφαλικής λοβοτομής; Για να γνωρίζουμε τι συμβαίνει, πρέπει να είμαστε αντικειμενικοί, όσο γίνεται, στις καταγραφές μας. Πρέπει λοιπόν να ομολογήσουμε ότι το σύστημα α-παιδείας των τελευταίων 30 ετών που στόχευε και στην εξάλειψη του ήθους, ως παράμετρο της κοινωνικής συμπεριφοράς, έφερε αποτελέσματα.
    Επί τρεις μήνες η ελληνική κοινωνία συζητά1:

    αν μπορεί ή δεν μπορεί να πληρώσει το «χαράτσι»

    αν το χαράτσι είναι «δίκαιο» ή «άδικο»
    Δεν συζητά:

    αν το κράτος μπορεί να «κόβει» αυτό που δεν παρέχει

    αν το κράτος δικαιούται να τρομοκρατεί και να εκβιάζει
    ΔΕΝ συζητά, τελικά, αν ο τρόπος είσπραξης δεν στοχεύει ούτε στη μείωση των ελλειμμάτων, ούτε στην «εξαιρετικά επείγουσα-έκτακτη» ανάγκη εξασφάλισης της είσπραξης του φόρου (η ίδια η κυβέρνηση μίλησε για μόνιμο μέτρο, ο Μόσιαλος, δύο μήνες πριν, προϊδέασε όσους κατέχουν εξοφλημένα ακίνητα να μην τα θεωρούν δικά τους). Στοχεύει στον εξευτελισμό της έννοιας «πολίτης», στην εμπέδωση της αίσθησης ότι «πολίτης» σημαίνει «ελεύθερος να υποτάσσεται στην ανηθικότητα, ελεύθερος να αρνείται τα ανθρώπινα δικαιώματά του και ελεύθερος να εφαρμόζει το νόμο του κράτους, που -αυτό πλέον- ορίζει το ήθος».
    Όλο το ζήτημα να συνδεθεί η φοροείσπραξη με παροχή κοινωνικών αγαθών (σήμερα το ρεύμα, αύριο τι;) φέρει στο προσκήνιο, όχι το νομικό σύστημα, αλλά την κοινή λογική, δηλαδή το κοινό αίσθημα, τον άγραφο νόμο, την ηθική, το ταμπού της ελληνικής κοινωνίας -όπως κατάντησε- μέσω της α-παιδευτικής εκπαίδευσης. Φέρει την ηθική που εξοβελίστηκε από την πολιτική με τον αφοριστικό χαρακτηρισμό «ηθικολογία». Την ηθική που οδηγεί κάποιον να πει «αυτό δεν είναι σωστό», αντί «αυτό δεν είναι νόμιμο», εννοώντας ότι ο νόμος εντάσσεται στο ήθος, αφού προκύπτει απ’ αυτόν και αποτελεί υποσύνολό του, αναγκαίο για να λειτουργήσει μια σύγχρονη, αλλά όχι απάνθρωπη κοινωνία. Το θέμα «ΦΟΡΟΕΙΣΠΡΑΞΗ και ΔΕΗ» φέρνει στο προσκήνιο τη σιωπή των κοινοβουλευτικών αμνών και τον τραγέλαφο της συγκυβέρνησης που διαλύει και το παραμικρό στοιχείο «κομματικής» διαφοροποίησης της ηθικής: 100 σχεδόν βουλευτές συμφωνούσαν με το νέο δανεισμό και τη συνοδευτική πολιτική, αρκεί ο πρωθυπουργός να μη λεγόταν Παπ(α)-νδρέου, αλλά Παπα-δήμος. Λίγη μνήμη να διέθεταν, θα θυμόντουσαν πόσο χρόνο άντεξε ο υπουργός Βουλγαράκης μέχρι να δηλώσει «το αποσύρω, έκανα λάθος», ό,τι είναι νόμιμο, δεν είναι κατ’ ανάγκη και ηθικό.
    1 Να διευκρινίσουμε ότι δεν αναφερόμαστε στην ψευδή εικόνα που προβάλλουν οι κυβερνοελεγχόμενοι ιδιωτικογραφικοί τηλεοπτικοί παπαγάλοι, αλλά στην αίσθηση που βγαίνει από το μη πλήρως ελεγχόμενο διαδίκτυο, από την καθημερινή κουβέντα στο χώρο εργασίας, στη γειτονιά.
    Μια εισηγμένη στο χρηματιστήριο Α.Ε. με το «Δ» στον τίτλο και το «Ι» στο μετοχολόγιο και στο Διοικητικό της Συμβούλιο, δέχεται μέσω του Ν.4021/11 να διακόπτει για λογαριασμό του κράτους, αυτό που έχει ήδη εξοφληθεί μέσω ΑΤΜ, web banking. ή Ταμείου Παρακαταθηκών και Δανείων (εκεί μπήκαν κάποια εμπόδια). Μήπως αδιαφορήσαμε και στο ζήτημα «Δημοτικά Τέλη – ΕΡΤ»; Οι λέξεις «χαράτσι» και «ραγιαδισμός» που επανήλθαν αυτόματα στο λεξιλόγιο και -δυστυχώς- αναφέρονται περισσότερο στην αδυναμία καταβολής του και όχι κατ’ αρχήν στον τρόπο είσπραξής του, αδικούν μάλλον μια Οθωμανική Αυτοκρατορία, που στις χειρότερες στιγμές της την κάνουν να μοιάζει με παιδική χαρά, μπροστά σε μια δυτική δημοκρατία, καθυποταγμένη στη Νέα Τάξη Πραγμάτων. Στη δεύτερη περίπτωση, τον Σουλτάνο υποκαθιστά η global τραπεζική ελίτ. Ο καθένας μπορεί να κάνει τις συγκρίσεις του, αν και δύσκολο, καθώς είναι σχετικώς άγνωστο ότι η (ιστορικώς διαστρεβλωμένη) Επανάσταση του 1821 ως παιδεία ξεκίνησε και εξελίχθηκε, ως μάχη δηλαδή προς τη δυνατότητα να κατανοήσει κάποιος ότι μέρος αυτού που η κοινωνία δεχόταν ως άγραφο ήθος, μπορεί να συνομολογηθεί γραπτά και να συγκροτηθεί έτσι μια πολιτική κοινότητα. Στο δρόμο, μάλλον πήραμε πρόωρα τα πρώτα δάνεια με εγγύηση την εθνική γη, μάλλον αντικαταστήσαμε κάπως βιαστικά το «τουρκικόν σαρίκι» με «πίλον ευρωπαϊκόν». Στο «δια ταύτα»:
    Το ΣτΕ θα κρίνει τη συνταγματικότητα του Ν.4021/11. Έτσι είναι; Ή μήπως δεν είναι μόνον έτσι;
    2-12-

    Posted in ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ - ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ

    Ποιητική συλλογή – Της μοναξιάς η ρίμα…

    19 Δεκεμβρίου 2011 // 876 Comments »

    Ποίηση της Ελένης Σεμερτζίδου

    Δημοσιεύθηκε 18 Νοε 2011

    «Η Ελένη της καρδιάς μας», μας βάζει και πάλι σε σκέψεις, μας προκαλεί να ταξιδέψουμε και να αναρωτηθούμε… υπάρχει εξήγηση για καθετί που ζούμε; Πού οδηγούμαστε; Λέξεις όπως χρέος, κρίση, αλήθεια.. τις βιώνουμε στην σημερινή πραγματικότητα, και λέξεις όπως μοναξιά, αναμνήσεις, φυγή αναγκαζόμαστε μέσα από αυτή την πραγματικότητα να τις ζήσουμε… όλα είναι ένας κύκλος.. με κάθε κακό και ένα καλό, με κάθε λύπη και μια χαρά…

    Και εγώ με τη σειρά μου, λοιπόν, σας προκαλώ να την διαβάσετε..

    Μια Ποιητική συλλογή που κάθε της ποίημα θα μπορούσε να αποτελέσει μια έμπνευση, μια ιδέα για ένα καινούργιο συγγραφικό δημιούργημα…. Και όχι μόνο!

    «Ας γίνει η οργή μας δημιουργία».. μέσα σε αυτή μπορούμε έστω να βρούμε προσωρινή λύτρωση…

    Ευαγγελία Κύρτσιου

    http://free-ebooks.gr/gre/ebook/2382

    Posted in ΔΙΑΝΟΗΣΗ, ΠΟΙΗΣΗ, ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ