• Archive for Ιανουαρίου 21st, 2011

    ΑΝΕΠΑΝΑΛΗΠΤΗ ΟΝΕΙΡΙΚΗ ΠΡΟΣΔΟΚΙΑ

    21 Ιανουαρίου 2011 // 4.934 Comments »

    Κι ήρθα να σε βρω …

    .

    Κι ήρθα να σε βρω …

    Βαριά και σκούρα η κόκκινη κουρτίνα, που κρεμιόταν σαν αιώρα …

    Την τράβηξα δειλά και μπήκα στου άγριου χειμώνα τον αιώνα …

    Μέσ’ τη μεγάλη αίθουσα, ξαφνικά, εγώ, τόσο μικρή, το δρόμο μου τον βρήκα …

    Όλος ο κόσμος, εσένα και εμένα, πώς κοιτούσε!

    Ψηλή η εξέδρα, που τα πόδια σου, γερά, πατούσε …

    Χαριτωμένη η φωνή που αντηχούσε …

    Το όνειρο, κοντά μου και κοντά σου, το καλούσε …

    Όλη τη δόξα της καρδιάς και του μυαλού, πώς, ξένοιαστα, σε μια στιγμή, χωρούσε! …

    Είμαι αυτή που είχα πει πως θα ‘ρθω

    Χαμόγελο γλυκό, με έκπληξη, στο στόμα σου, φερμένο …

    Στα μάτια μου, έφερε λευκά πουλιά κι όμορφα περβόλια… Ελπίδας χρόνια, ακριβά … Μοναχική, μικρή μου, ανεμώνη …

    Πόσο θλιμμένα να κελαηδάει της άνοιξης τ’ αηδόνι! …

    Συνεχίστε σαν να μην υπάρχω … Σου ‘χα πει.

    Είσαι εδώ και υπάρχεις …Μου ‘χες πει.

    Πώς πάγωσαν τα πιο ζεστά σου λόγια!

    Κι ήρθα να σε βρω …

    Και ξέχασα τα χρόνια …

    Και αγνόησα τις μύριες καταιγίδες …

    Πόσο άδικα, Θεέ μου, χαμήλωσαν, ξάφνου, όλα τα φώτα! … Πόσο άδικα! …

    Γιατί να σβήνουν, πάντοτε τη νύχτα, έτσι άξαφνα όλης της γης τα φώτα; …

    Κι ήρθα να σε βρω …

    Βαριά και σκούρα η κόκκινη κουρτίνα, που κρεμιόταν σαν αιώρα …

    Την τράβηξα δειλά και μπήκα στου άγριου χειμώνα τον αιώνα …

    Πληγωμένο μου πουλί από την άθλια την μπόρα …

    Κι ήρθα να σε βρω …

    Σε είδα να χαμοπετάς … Κάπου αχνά, μια άγρια νύχτα του χειμώνα …

    .

    Ελένη Σεμερτζίδου

    http://www.seeleni.blogspot.com/

    Posted in ΔΙΑΝΟΗΣΗ, ΠΟΙΗΣΗ