• Archive for Ιανουαρίου 12th, 2011

    ΔΙΟΔΙΑ, ΤΟ ΣΥΓΧΡΟΝΟ ΧΑΡΑΤΣΙ

    12 Ιανουαρίου 2011 // 53 Comments »

    Σκέφτομαι τους στίχους του Ναζίμ Χικμέτ που λένε ότι το πιο εκπληκτικό πιο μυστηριακό και πιο μεγάλο είναι ένας άνθρωπος που τον εμποδίζουν να βαδίσει, που τον αλυσοδένουνε.

    Τα διόδια που επεβλήθησαν στους κεντρικούς άξονες της χώρας μας, είναι εξοντωτικά για κάποιους που καθημερινά πρέπει να πηγαινοέρχονται στις δουλειές τους. Το μέτρο αυτό, που κατά τους ιθύνοντες στοχεύει στην διατήρηση των δρόμων, βρίσκεται σε αναντιστιχία με το εισόδημα των εργαζόμενων. Δεν είναι δυνατόν να ξεκινάς για ένα μεροκάματο 30-40 ευρώ και «από χέρι» να είσαι δεσμευμένος να δαπανήσεις τα 5,6,7 και βάλε.

    Ο δήμαρχος της Στυλίδας, υποχρεωμένος από την θέση του, έκανε το αυτονόητο. Άνοιξε τα εμπόδια ενός παράδρομου για να μπορούν οι κάτοικοι της περιοχής του , να παρακάμπτουν τα διόδια.

    Ήταν μια πράξη όλου του κόσμου της Στυλίδας, και είναι δίκαιη γιατί η εταιρεία που εκμεταλλεύεται τα διόδια ΕΦΡΑΞΕ ΤΟΝ ΠΑΡΑΔΡΟΜΟ.

    Και δεν φτάνει αυτό, αλλά ζήτησε από την πολιτεία να αλυσοδέσει τον δήμαρχο.

    Τα πράγματα δεν είναι τόσο απλά, όσο οι προνομιούχοι νομίζουν.

    Η «τάξις πραγμάτων» δεν είναι οι αντιλήψεις κέρδους που διακατέχουν τους προνομιούχους στο κράτος αυτό.

    Η τάξις πραγμάτων είναι και τα αυτονόητα δικαιώματα των απλών πολιτών. Και εκείνο που με ξενίζει περισσότερο, είναι ότι ο «βαρύτερος λόγος» της δίωξης είναι ότι με τον παράδρομο τίθεται σε κίνδυνο η ζωή των διερχομένων. Αστείο πράμα! Γιατί αν είναι έτσι τότε πρέπει η εν λόγω εταιρεία, να υποχρεωθεί να διαμορφώσει τον δρόμο, ώστε η χρήση του παράδρομου να είναι ασφαλής

    Στην συνείδησή μου αξίζει ένα μεγάλο εύγε στον κόσμο της Στυλίδας και ιδιαίτερα στον δήμαρχό της κ. Γκλέτσο.

    Σολεγγα, εκπρόσωπος του wif.gr

    Posted in WIF, Χωρίς Κατηγορία