• Archive of "ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΥΣΗ ΤΩΝ ΠΛΗΘΥΣΜΩΝ" Category

    Το τελευταίο 24ωρο του φασισμού

    12 Ιουνίου 2013 // Σχόλια κλειστά

    Το τελευταίο 24ωρο του φασισμού

    ERT-END.jpg

    Ας υποθέσουμε ότι κάποιο άγνωστο προς το παρόν, μείζονος εθνικής (λέμε τώρα) σημασίας γεγονός προασπίζει ο Αντώνης Σαμαράς, ο οποίος με την συνέργεια του συνονόματου Αντώνη Μανιτάκη αποφασίζει ένα 24ωρο μετά την νέα άφιξη της τρόικας να κλείσει εντός 24 ωρών την δημόσια Ραδιοτηλεόραση. Ας το υποθέσουμε, λέμε, επειδή αυτή η απόφαση συμπίπτει με την κήρυξη του διαγωνισμού πώλησης ΔΕΠΑ-ΔΕΣΦΑ ως άγονου, πράγμα που δραματικά επιβεβαιώθηκε από την εσπευσμένη ανεύρεση του ευρωπαϊκού δεκανικίου που λέγεται Ζαν Κλωντ Γιούνκερ, ο οποίος ήρθε στην Αθήνα για να πει στα έκπληκτα αυτιά μας ότι μπορεί και να φταίει η Κομισιόν, η Ευρωκυβέρνηση δηλαδή, για την “αποτυχία” του διαγωνισμού. Ας σημειώσουμε εδώ, ότι σαν να ήταν όλοι οι δημοσιογράφοι χρυσόψαρα σε διατεταγμένη υπηρεσία χθες, τόνιζαν και ξανατόνιζαν πόσο φιλέλληνας είναι ο Γιούνκερ και πόσο βοήθησε την Ελλάδα από την αρχή της κρίσης. Ξέχασαν λες ποιος είπε την φράση “The game is over. We need serious statistics” το 2009, αμέσως μόλις ανέλαβαν οι Ζορό της κάθαρσης Παπανδρέου – Παπακωνσταντίνου και εντός 24ώρου “ανακάλυψαν” ότι το έλλειμμα ήταν τόσο αντί τόσο… Τόσο γρήγορα “πείστηκε” o κύριος Γιούνκερ ότι τα ψέματα τα έλεγαν οι Σημίτης-Καραμανλής… Τέλος πάντων, ας πούμε ότι κι αυτό μπορεί να έχει μια εξήγηση εθνικής σημασίας, αφού πολλά παίζονται σήμερα κλπ κλπ.

     

    Υποθέτωντας λοιπόν ότι οι Σαμαράς-Μανιτάκης έδρασαν φασιστικά (πράξη νομοθετικού περιεχομένου) για κάποιο ανώτερο καλό, (άγνωστο σήμερα σε μας) και υπέρ του δημόσιου συμφέροντος, τότε παραμένει ένα μικρό ερώτημα: τι νόημα είχε το υβρεολόγιο και ο οχετός των συκοφαντιών και ο χείμαρρος των παραπλανήσεων των δυο προαναφερόμενων πολιτικών που εκστομίστηκε μέσα από το αρμόδιο στόμα του εκφωνητή Σίμου Κεδίκογλου; Πάλι φταίνε οι εργαζόμενοι; Πάλι θα μας σώσει η κυβέρνηση; Πάλι θα “πληρώσουμε λιγότερα” (με τον νέο φορέα), ώστε να ευχαριστηθούμε που κάποιος χάνει την δουλειά του; Πάλι θα αναβαθμιστούμε; Πάλι θα γίνουμε εφάμιλλοι των καλυτέρων ευρωπαϊκών – συγγνώμη, των καλυτέρων κρατών παγκοσμίων; Πάλι θα αναλάβει την αξιοκρατία ο ΑΣΕΠ; Πάλι υπήρχαν “προβλήματα” που τα δημιούργησαν οι από κάτω και όχι οι από πάνω; Πάλι χρειαζόμαστε εξορθολογισμό; Και όντως, πάλι υπήρχε τέτοιο ζήτημα; Συγγνώμην και πάλι, αλλά από το 1823 πάνε ακριβώς 190 χρόνια δυτικού φιλελληνισμού, εθνικών συκοφαντιών και εκσυγχρονισμού του ραγιά που άξαφνα έγινε πολίτης, αλλά όχι ακόμα όσο πρέπει…

     

    Ας μην μπούμε σε επί μέρους θέματα σχετικά με την επιχορήγηση της ΕΡΤ κλπ κλπ Ας σημειώσουμε μόνον ότι μέσα στον ολοκληρωτισμό της ενημέρωσης, η ΕΡΤ προσπάθησε μετά τα μνημόνια να περάσει κάποια μηνύματα, έμμεσα, αφού άμεσα δεν είχε την δυνατότητα. Αλλά ούτε κι αυτό είναι το μείζον τούτη τη στιγμή. Ετούτη την στιγμή το μείζον ίσως είναι να αναλογιστούμε ποιος πίσω από τους Σαμαράδες, τους Παπανδρέου και όλους τους άλλους, εκστομίζει τα περί “τεμπέληδων, επίορκων, κοπανατζήδων και όλοι μαζί τα φάγαμε”, αντιστρέφοντας την πραγματικότητα και βιάζοντας την κοινή λογική. Ας υποχωρήσει πια η παραφροσύνη του αυτομαστιγωτικού εκσυγχρονιστικού οράματος που μόνον τον κυβερνητικό φασισμό εκτρέφει και σε αδιέξοδα οδηγεί. Σε ένα 24ωρο δεν απολύονται μόνον 2.500 εργαζόμενοι. Σε ένα 24ωρο ιδιωτικοποιείται σε σημαντικό βαθμό ο δημόσιος βίος μας. Γιατί; Για να αυξηθεί το δημόσιο χρέος των τεμπέληδων; Εκχώρησαν οι “τεμπέληδες” κανένα δικαίωμα στον πρωθυπουργό να ορίζει την ζωή μας εντός 24ώρου με πράξεις νομοθετικού περιεχομένου; Κι αφού κάθε τροϊκανή επιθυμία είναι “για το καλό μας”, τότε γιατί επαναλαμβάνει ασταμάτητα τα ψέματα και τις έξωθεν οργανωμένες ύβρεις;

    11.6.2013

    Στέργιος Ζυγουρας

     

    ERT-END.jpg
    158 K   Προβολή   Κοινή χρήση   Λήψη αρχείου

    Posted in ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΥΣΗ ΤΩΝ ΠΛΗΘΥΣΜΩΝ

    Η ανατομία του πολιτικού προβλήματος στην Ελλάδα

    10 Σεπτεμβρίου 2012 // Σχόλια κλειστά

    Solega Spathis

    Χρειάστηκε να περάσει αρκετός καιρός, ώστε να κατανοήσουμε πράγματα που συμβαίνουν σήμερα στον τόπο μας. Μεταπολεμικά, η Ελλάδα κυβερνήθηκε από δημοκρατικές κυβερνήσεις, πάντως μέσα σε ένα σύστημα που είχε επικρατήσει μετά τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο. Αυτό το σύστημα πήρε διάφορες μορφές, άλλοτε μικρές τροποποιήσεις και άλλοτε πιό καθοριστικές, πάντα όμως μέσα στο ίδιο.

    Η δεξιά, ΕΡΕ παλαιότερα, ΝΔ μεταχουντικά, κράτησε την διακυβέρνηση της χώρας  με προτεραιότητα στην ενίσχυση του κεφαλαίου.

    Στις 18 του Οκτώβρη το 1981 συντελέστηκε η βαθύτερη πολιτική αλλαγή,  με την εκλογή του ΠΑΣΟΚ στην κυβέρνηση, αλλάζοντας τον τρόπο της διακυβέρνησης και δίδοντας βάρος στο ανθρώπινο δυναμικό της Ελλάδας, κάνοντας όπως είχε προβλέψει και ο αείμνηστος Παναγιώτης Κανελλόπουλος, μόνο θεσμικές και όχι δομικές αλλαγές.

    Έτσι λοιπόν, το ενδιαφέρον εστιάστηκε στους μισθούς των εργαζομένων, ως κύριος λόγος της ανάπτυξης του τόπου.

    Τότε επικράτησε και η αντίληψη, πως πρέπει να τακτοποιηθεί εργασιακά όλος ο πληθυσμός.

    Πρέπει να σημειώσουμε ότι στο παγκόσμιο στερέωμα, επικράτησε μιά νέα οικονομική θεωρία και από κυρίαρχη αντίληψη που ήταν η δυναμική της εργασίας, κυριάρχησε η δυναμική του χρήματος. Όπως ήταν φυσικό, επηρέασε και την χώρα μας, με αποτέλεσμα, που οι μόνοι σταθεροί πόροι ήταν τα δάνεια, να επέλθει η υπερχρέωση.

    Αυτό προκάλεσε την επέμβαση των δανειστών μας με σκοπό την εσωτερική υποτίμηση, προκαλώντας κοινωνική αναταραχή και πολιτικές ανακατατάξεις.

    Αυτό που παρατηρούμε σήμερα είναι την προσπάθεια των κυβερνώντων, να παραμείνει η χώρα όρθια. Μα το πρόβλημα υπάρχει.

    Άγγελος  Α. Σπάθης

    Posted in ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΥΣΗ ΤΩΝ ΠΛΗΘΥΣΜΩΝ

    Σύγκρουση και αυτοσυνειδησία

    5 Σεπτεμβρίου 2012 // 4.460 Comments »

    Στη δύσκολη συγκυρία που βιώνουμε όλοι, πολίτες και πολιτικό σύστημα, άνθρωποι και κοινωνία, Ελλάδα και Ευρωπαϊκή Ένωση, τρία στοιχεία οφείλουμε να κρατήσουμε ζωντανά και να δυναμώσουμε.

    Πρώτον, τη μετωπική σύγκρουση με όλους όσοι στην Ελλάδα και στην Ευρώπη εμφανίζονται υπερόπτες με τους αδύναμους και ενδοτικοί με τους δυνατούς.

    Δεύτερον, την υψηλή αυτοσυνειδησία στην καθημερινή μας στάση ζωής σε όλες τις εκφάνσεις του δημόσιου και του ιδιωτικού βίου.

    Τρίτον, την δίψα για προκοπή και την πίστη ότι στο τέλος θα βγούμε κερδισμένοι από αυτή την σκληρή και αναγκαία μάχη.

    Να συγκρουστούμε
    Αυτό βεβαίως προϋποθέτει να συγκρουστούμε με όλους όσοι οικοδομούν το παράλογο και αρνούνται τις ευθύνες τους κρυμμένοι πίσω από βολικές ερμηνείες.

    Να συγκρουστούμε με ό,τι απειλεί τα συλλογικά συμφέροντα και υπηρετεί τις νεοφιλελεύθερες πολιτικές.

    Να συγκρουστούμε με τις φαύλες και παρασιτικές δυνάμεις που μετέφεραν τον πλούτο των Ελλήνων σε εξωχώριους προορισμούς για να μπορούν αργότερα να εμπορευτούν την χώρα σε φθηνές τιμές, ενώ την ίδια στιγμή, στηρίζουν τις πολιτικές δυνάμεις που επιθυμούν την επιστροφή στην δραχμή.

    Και η σύγκρουσή μας αυτή, όσο πιο ειλικρινής και χωρίς εκπτώσεις είναι τόσο πιο θετικό αποτέλεσμα θα φέρει. Αρκεί να γίνει με την συμμετοχή όλων όσοι μοιραζόμαστε αξίες που υπερβαίνουν την σημερινή συγκυρία και συντασσόμαστε μαζικά σε μια εθνική ομάδα οικονομικού πατριωτισμού και υψηλής αυτοσυνειδησίας.

    Αυτοσυνειδησία

    Αυτοσυνειδησία στις καταναλωτικές μας επιλογές με την στήριξη της ελληνικής παραγωγής και την στήριξη του τουριστικού μας προϊόντος.
    Αυτοσυνειδησία στο ουσιαστικό περιεχόμενο της ανάπτυξης μέσα από την δημιουργικότητά μας.
    Αυτοσυνειδησία στην καθημερινή μας σύγκρουση χωρίς φόβο, με όλους εκείνους που σε οικονομικό και πολιτικό επίπεδο, θέλουν να οδηγήσουν την Ελλάδα και τον λαό στο περιθώριο.
    Είτε τραπεζίτες λέγονται αυτοί, είτε επιχειρηματίες με χρεοκοπημένες επιχειρήσεις αλλά με αμύθητο προσωπικό πλούτο, είτε αριστεροί και δεξιοί σχηματισμοί που τους ανέχονται ν” ασυδοτούν.

    Όλοι έχουμε ευθύνη ρόλο και λόγο
    Γιατί εδώ, έχουμε όλοι και ευθύνη και ρόλο και λόγο για να πολεμήσουμε εκείνους που επιχειρούν να καθιερώσουν τον υπερ-φιλελευθερισμό με ένα αμιγώς χρηματοπιστωτικό χαρακτήρα, ο οποίος όμως δεν συνδέεται ουσιαστικά με την πραγματική οικονομία. Αλλά αντιθέτως, πολλαπλασιάζει την κερδοσκοπία στον χρηματοπιστωτικό τομέα, απορυθμίζοντας την παραγωγή και τις αγορές, δημιουργώντας κάστες, μοιράζοντας προνόμια και δυστυχώς παράγοντας εκατομμύρια ανέργους.

    Οι τράπεζες οφείλουν να αναλάβουν τις ευθύνες τους
    Γι” αυτό και οι Τράπεζες οφείλουν ν” αναλάβουν τις δικές τους ευθύνες, διαμορφώνοντας μια νέα σχέση με την κοινωνία στο σύνολό της, μέσα από τη στήριξη της πραγματικής οικονομίας, μέσα από τη διάθεση πόρων και μέσα από τη χρηματοδότηση των μικρομεσαίων επιχειρήσεων που είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τη δημιουργία και με την προστασία των θέσεων εργασίας.

    Γιατί δεν είναι κοινωνικά δίκαιο, οι Τράπεζες να είναι πρόθυμες στην άντληση χρήματος, -με το κράτος να χρηματοδοτεί το κενό μεταξύ καταθέσεων και δανείων-, αλλά απρόθυμες στη διάθεση της ρευστότητας.

    Οφείλουν λοιπόν να κατανοήσουν πως η πραγματική σωτηρία τους εξαρτάται από την ουσιαστική επανεκκίνηση της επενδυτικής δραστηριότητας στη χώρα μας. Γιατί η σχέση πραγματικής οικονομίας και Τραπεζών είναι τόσο στενή, ώστε αν δεν λειτουργήσουν και τα δύο μαζί, τότε η οικονομία θα παραμένει σε ισορροπία τρόμου. Γιατί η έλλειψη ρευστότητας των Τραπεζών δεν είναι αποτέλεσμα μόνο της κρίσης, αλλά και της πολιτικής τους, καθώς επί χρόνια μάζευαν τις οικονομίες των καταθετών και στη συνέχεια με αυτές δανειοδοτούσαν και offshore εταιρείες αλλά και τις θυγατρικές τους, διοχετεύοντας χρήμα προς άγνωστη κατεύθυνση και εκτρέφοντας χρηματιστηριακούς κερδοσκόπους, αντί να στηρίζουν παραγωγικά επιχειρηματικά εισοδήματα και εργατικούς μισθούς.

    Η δικαιοσύνη οφείλει να εκπληρώσει την βαθιά της ευθύνη
    Το ίδιο και οι θεσμοί, όπως η Δικαιοσύνη που οφείλει να λειτουργεί χωρίς καθυστερήσεις, εκπληρώνοντας επάξια τον σημαντικό της ρόλο και την βαθιά ευθύνη της.

    Γιατί όταν υπάρχουν 160.000 περίπου ανεκδίκαστες φορολογικές υποθέσεις και χιλιάδες άλλες που αφορούν στην ανάπτυξη, στην δημόσια και στην ιδιωτική σφαίρα, τότε προκαλείται ανάσχεση της εθνικής αναπτυξιακής προσπάθειας και ένα υφεσιακό σπιράλ που μειώνει τη ζήτηση της εργασίας και εξανεμίζει τις ελπίδες των ανθρώπων.

    Είναι η στιγμή που δεν πρέπει να χαθεί, γιατί μπορούμε να κερδίσουμε αυτή τη μάχη, πρέπει να κερδίσουμε αυτή τη μάχη και θα την κερδίσουμε, γιατί είμαστε οι πολλοί και απέναντι μας στέκονται οι λίγοι. Γιατί έχουμε τη δύναμη αλλά πάνω από όλα τη θέληση να τα καταφέρουμε.

    Μιχάλης Καρχιμάκης

    Posted in ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΥΣΗ ΤΩΝ ΠΛΗΘΥΣΜΩΝ

    Αναζητώντας την Αλήθεια, Πέρα από τη μιζέρια και την παρακμή.

    7 Μαΐου 2010 // 3.213 Comments »

    Κυκλοφόρησε το νέο βιβλίο του Παναγιώτη Μποκοβού, τ. υπουργού, με τίτλο: Αναζητώντας την Αλήθεια, Πέρα από τη μιζέρια και την παρακμή. Περιλαμβάνει 28 δοκίμια πολιτικού, οικονομικού και κοινωνικού περιεχομένου, που αναφέρονται σε προβλήματα που αντιμετωπίζει η χώρα και ο λαός μας και που παραμένουν άλυτα επί δεκαετίες, αφού όλοι και κυρίως οι εκάστοτε κυβερνήσεις συνηθίζουν να απωθούν στο μέλλον την ενασχόλησή τους με τα δύσκολα θέματα και επομένως την επίλυσή τους. Οι Ελληνικές κυβερνήσεις αποφεύγουν ό,τι μπορεί να προκαλέσει δυσαρέσκεια στους ψηφοφόρους, ή να έχει πολιτικό κόστος.

    Δυστυχώς τις τελευταίες δεκαετίες οι κυβερνήσεις μας δεν είχαν όραμα για την Ελλάδα, δεν ενδιαφέρονταν να ασκήσουν μια μεγάλη αναγεννητική πολιτική, για το λαό και το κράτος, δεν ήθελαν να δημιουργήσουν πλούτο πρώτα για τη χώρα και μετά για όλους τους πολίτες. Προτίμησαν τη μίζερη μικροπολιτική, τις πελατειακές σχέσεις με τους ψηφοφόρους, το ρουσφέτι και την συναλλαγή, την υποταγή στους ξένους και την απεμπόληση των εθνικών δικαίων, τη διαπλοκή με τους μεγαλοεπιχειρηματίες, ενώ επέτρεψαν στη διοικητική διαφθορά να καλύψει τον ευρύτερο δημόσιο τομέα και να εδραιωθεί. Παράλληλα ολόκληρο το πολιτικό σύστημα ευτελίστηκε, κατέπεσε και διολίσθησε στην διαφθορά, με σειρά μεγάλων σκανδάλων να κλονίζουν τα δύο κόμματα που εναλλάσσονται στην εξουσία και να απαξιώνουν την πολιτική, τους πολιτικούς και τη δημοκρατία.

    Στα κείμενα του βιβλίου ο αναγνώστης θα βρει όλη την αλήθεια για την πολιτική και την οικονομία του τόπου μας, καθώς και για τον σταδιακό ευτελισμό τους.

    Τα κείμενα αυτά προειδοποίησαν εγκαίρως, για όσα συνέβησαν στη συνέχεια, αλλά μάταια, αφού οι πολιτικοί και οι οικονομικοί εξουσιαστές ήταν απασχολημένοι με το καταναλωτικό πανηγύρι. Ορισμένοι ακόμη δεν αντιλήφθηκαν ότι το φαγοπότι τελείωσε και η χώρα μας χρεοκόπησε και σέρνεται ικέτης στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Ο λαός καλείται και πάλι να πληρώσει με περικοπές στους μισθούς και στις συντάξεις, με άγρια φορολογία στο σπίτι του, στα καύσιμα, στα ποτά, στα τσιγάρα, με αυξήσεις στο Φ.Π.Α., την ανικανότητα των κυβερνήσεων και την σπατάλη που επέβαλαν στον ευρύτερο δημόσιο τομέα. Αλλά ενώ υποχρεώνεται σε οικονομικές θυσίες πολλαπλάσιες των δυνατοτήτων του, δεν βλέπει να θίγονται οι φοροφυγάδες, οι λαθρέμποροι και οι επιχειρηματίες της διαπλοκής, που είναι γνωστοί σε όλους από τη χλιδή και την προκλητική ζωή τους. Λείπει η φορολογική δικαιοσύνη και αυτή η βασική έλλειψη μπορεί να προκαλέσει κοινωνική έκρηξη, με απρόβλεπτες συνέπειες.

    ( κεντρική διάθεση: Αριστοτέλειο βιβλιοπωλείο, Ερμού 61, Θεσσαλονίκη, τηλ 2310 282782 )

    Παναγιώτης Μποκοβός, εκπρόσωπος του wif.gr

    Posted in ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΥΣΗ ΤΩΝ ΠΛΗΘΥΣΜΩΝ

    ΕΥΡΩΟΜΟΛΟΓΑ ΤΩΡΑ

    4 Φεβρουαρίου 2010 // 866 Comments »

    Στο παρελθόν, ο αείμνηστος Ανδρέας Παπανδρέου είχε πει πως η Ε.Ε. πληρώνει τις επιλογές της για τη δεξιά πολιτική που επέλεξε. Σήμερα τα λόγια του είναι πιο επίκαιρα όσο ποτέ. Μετά την Ελλάδα, στο στόχαστρο των κερδοσκόπων είναι η Πορτογαλία του Σώκρατες και τρίτη η Ισπανία του Θαμπατέρο. Τρείς χώρες της ζώνης του Ευρώ με σοσιαλιστικές κυβερνήσεις. Δεν θέλω να πω ότι συνωμότησαν κατά των σοσιαλιστών, αλλά τα πράγματα ήταν προδιαγραμμένα. Οι κυβερνήσεις αυτές προέκυψαν από εκλογές και διαδέχτηκαν συντηρητικά σχήματα, τα οποία με την πολιτική τους είχαν προκαλέσει σοβαρό ρήγμα στον κοινωνικό ιστό. Έτσι ο κόσμος κατέφυγε στους σοσιαλιστές για να βγούνε από το αδιέξοδο. Κατέφυγαν στην αριστερά αλλά τους κατατρέχουν όλα τα προβλήματα που τους άφησε η δεξιά (βούτυρο στο ψωμί των κερδοσκόπων). Και τώρα η Ε.Ε. είναι υποχρεωμένη, προκειμένου να μην ενδώσει στις ορέξεις των κερδοσκόπων, να καταφύγει σε μέθοδο ισχυρού δανεισμού, υιοθετώντας τα ευρωομόλογα, τα οποία θα εξασφαλίζουν χαμηλότοκο δανεισμό για τις χώρες της. Μόνον έτσι θα απαλλαγούνε από τα αρπακτικά και θα απαλλάξουν το ευρώ από τις δυσμενείς πιέσεις.

    ΣΟΛΕΓΓΑ, εκπρόσωπος του wif.gr

    Posted in ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ - ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ, ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΥΣΗ ΤΩΝ ΠΛΗΘΥΣΜΩΝ

    Η εξωτερική πολιτική της κυβέρνησης.

    25 Ιανουαρίου 2010 // 3.661 Comments »

    Στην πρόσφατη σύνοδο κορυφής, των αρχηγών κρατών και κυβερνήσεων των κρατών – μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, είχαμε ένα πρώτο δείγμα της εξωτερικής πολιτικής που θα ακολουθήσει η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ και μάλιστα ο πρόεδρός της που είναι και υπουργός εξωτερικών. Η πολιτική αυτή χαρακτηρίζεται με μία λέξη: ενδοτική. Δηλαδή υποχωρητική, άτολμη, φοβισμένη, πολιτική που δεν είναι δυναμική και δεν εξυπηρετεί τα ελληνικά εθνικά συμφέροντα, αλλά τις επιθυμίες κάποιας μεγάλης δύναμης ή υπερδύναμης.

    Η Ελλάδα και η Κύπρος είχαν σοβαρούς λόγους για να μπλοκάρουν τις ενταξιακές διαπραγματεύσεις της Τουρκίας με την Ε.Ε., γιατί η υποψήφια ασιατική, μουσουλμανική χώρα δεν τηρεί τις υποχρεώσεις που έχει αναλάβει έναντι της Ε.Ε. και της Κύπρου. Δεν ανοίγει τα λιμάνια και τα αεροδρόμια της στα κυπριακά πλοία και αεροπλάνα ως έχει υποχρέωση. Με άλλα λόγια δεν σέβεται τις υποχρεώσεις της, δεν τιμά την υπογραφή της, περιφρονεί την Ε.Ε. βασικά. Αν οι χώρες της Ε.Ε. και μάλιστα οι μεγάλες που δίνουν τον τόνο και την κατεύθυνση είχαν λίγη τσίπα, θα μπλοκάριζαν τις ενταξιακές διαπραγματεύσεις για να εξαναγκάσουν την υποψήφια Τουρκία να συμμορφωθεί και να υλοποιήσει τις υποχρεώσεις της. Αλλά ο αυθάδης ασιάτης διαθέτει ισχυρούς προστάτες: τις ΗΠΑ και τη Βρετανία. Και οι υποτιθέμενες μεγάλες δυνάμεις της Ε.Ε. – Γαλλία, Γερμανία – κάνουν ότι δεν αντιλαμβάνονται την αλαζονεία του ασιάτη και την περιφρόνηση του προς τους κανόνες, διεθνείς και της Ε.Ε. Η Κύπρος όμως, ως άμεσα ενδιαφερόμενη, έπρεπε να ζητήσει την τήρηση των κανόνων και να μπλοκάρει τις ενταξιακές διαπραγματεύσεις. Αυτό άλλωστε επιθυμούσε να πράξει ο πρόεδρος της Κύπρου, ο οποίος είχε στείλει στους 26 ομολόγους του σχετική επιστολή πριν από την σύνοδο. Προφανώς δεν τον άφησε η Ελλάδα και η ενδοτική εξωτερική πολιτική της.

    ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΠΟΚΟΒΟΣ, εκπρόσωπος του wif.gr

    Posted in ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΥΣΗ ΤΩΝ ΠΛΗΘΥΣΜΩΝ

    Το αγροτικό ζήτημα και το έλλειμμα Δημοκρατίας.

    22 Ιανουαρίου 2010 // 471 Comments »

    Πολλοί εκ των αγροτών ξεκίνησαν κινητοποιήσεις αποκλείοντας τους δρόμους προκειμένου να πιέσουν την κυβέρνηση να αποδεχθεί τα αιτήματά τους. Η κυβέρνηση έχει προγραμματίσει έναν ευρύ διάλογο με όλους τους ενδιαφερόμενους που εμπλέκονται στην παραγωγή και διάθεση των προϊόντων και έχει καλέσει και τους καθιερωμένους φορείς των αγροτών για να εξεταστεί το θέμα. Όμως οι αγρότες που είναι στα μπλόκα δεν συμμερίζονται την φωνή των συλλογικών τους οργανώσεων, λέγοντας πως δεν τους εκπροσωπούν. Αυτή η τροπή των πραγμάτων είναι σίγουρα αποτέλεσμα ενός δημοκρατικού ελλείμματος. Το δεύτερο που παίρνει σειρά, είναι το κλείσιμο των δρόμων. Κανένας δεν μπορεί, όσο δίκιο και αν έχει, να εμποδίζει τους άλλους να κυκλοφορούν. Αυτό κι αν είναι έλλειμμα Δημοκρατίας. Μπροστά λοιπόν σε έναν φαύλο κύκλο αιτημάτων και διεκδικήσεων, η κοινωνία ταλαιπωρείται σε μια ώρα που η εθνική μας κυριαρχία δοκιμάζεται από το οικονομικό θέμα που έχει προκύψει και που με τιτάνιες προσπάθειες προσπαθεί η κυβέρνηση να επιλύσει.

    Θα θέλαμε από τους καταληψίες αγρότες μια πιο ήπια διεκδίκηση, και να αναδείξουν το πρόβλημα – αν αυτό υπάρχει – ως πρόβλημα Δημοκρατίας.

    ΣΟΛΕΓΓΑ, εκπρόσωπος του wif.gr

    Posted in ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΥΣΗ ΤΩΝ ΠΛΗΘΥΣΜΩΝ

    Ελεύθεροι πολίτες ή δουλοπάροικοι;

    9 Ιανουαρίου 2010 // 277 Comments »

    Η ελληνική οικονομία περνάει μέρες δύσκολες. Αιτία αυτής της δυσκολίας είναι οι αλόγιστοι χειρισμοί από την προηγούμενη κυβέρνηση. Τώρα κανείς δεν μπορεί να πει με βεβαιότητα αν είναι αργά ή έχουμε ακόμα χρόνο να διορθώσουμε τα κακώς κείμενα. Η κυβέρνηση φαίνεται ότι προσπαθεί με χίλιους δυό τρόπους να ξεπεράσει τις δυσκολίες, πλην όμως μέτρα και νομοθετήματα δεν συμβαδίζουν πάντα με την λογική. Πχ ο φόρος για την γονική παροχή. Αυτή η κατάσταση όλο και ενισχύει την πεποίθηση ότι θα καταφύγουμε στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Όμως μια τέτοια τροπή θα αποβεί εις βάρος της εθνικής κυριαρχίας και θα μας καταστήσει υποχείρια του εν λόγω ταμείου. Δηλαδή δουλοπάροικους μέσα στην ίδια μας την χώρα. Για να μην φθάσουμε ως εκεί, θα πρέπει οι προνομιούχοι Έλληνες να δεχθούν τις σχετικές μειώσεις στο εισόδημα τους, διότι με μια καταφυγή στο Δ.Ν.Τ. αυτομάτως τα προνόμια θα απαλειφθούν, αφού οι αποφάσεις θα παίρνονται από αυτό και θα είναι πολύ χειρότερες. Και βέβαια υπάρχει το θέμα της εθνικής υπερηφάνειας, που σε μια τέτοια τροπή μόνο τα αρχαία μας στολίδια θα μείνουν να μας γοητεύουν. ΣΟΛΕΓΓΑ, εκπρόσωπος του wif.gr

    Posted in ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ - ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ, ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΥΣΗ ΤΩΝ ΠΛΗΘΥΣΜΩΝ

    Η απώλεια της αξιοπιστίας της χώρας μας

    7 Ιανουαρίου 2010 // 3.643 Comments »

    Η χώρα μας υφίσταται στα πλαίσια της Ευρωπαϊκής ‘Ένωσης ένα σκληρό έλεγχο, για τα ελλείμματα του προϋπολογισμού, το τεράστιο δημόσιο χρέος, και την κατάρρευση του φοροεισπρακτικού του κράτους, που δεν μπορεί να συγκεντρώσει τα νομοθετημένα έσοδα και τις τεράστιες σπατάλες του δημοσίου. Όλα αυτά αναγκάζουν το κράτος να δανείζεται κάθε χρόνο από τις διεθνείς αγορές, με υψηλά επιτόκια σε σχέση με άλλες δανειζόμενες χώρες, για να αντιμετωπίσει τις τρέχουσες δαπάνες και να πληρώσει τοκοχρεολύσια παλαιών δανείων. Πολλοί διαβλέπουν περαιτέρω άνοδο των επιτοκίων για τα δάνεια του Ελληνικού δημοσίου, ή ακόμη και άρνηση δανεισμού των αγορών, λόγω του αρνητικού κλίματος που έχει διαμορφωθεί για την Ελληνική οικονομία. Σε αυτή την περίπτωση και για να αποφευχθεί η πτώχευση της χώρας, θα καταφύγει μοιραία η κυβέρνηση στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, το οποίο θα μας δανείσει βεβαίως, αλλά επιβάλλοντας ταυτοχρόνως σκληρή πολιτική λιτότητας και νέες αποδοτικές φορολογίες. Και άλλες χώρες της Ε.Ε. έχουν υψηλό δημόσιο χρέος: Βρετανία, Γαλλία, Γερμανία, Ισπανία, Ιταλία, αλλά το αντιμετωπίζουν με την λήψη μέτρων και την επιβολή δημοσιονομικής πειθαρχίας. Οι ελληνικές κυβερνήσεις – Κ. Σημίτη, ΠΑΣΟΚ, Κ. Καραμανλή, Ν.Δ.- το αντιμετώπισαν για πολλά χρόνια με την δημιουργική λογιστική και την παραποίηση των στατιστικών στοιχείων. Όμως τα κόλπα απεκαλύφθησαν από τις υπηρεσίες της Ε.Ε. και η χώρα μας έχασε αυτομάτως την αξιοπιστία της, έναντι των εταίρων της Ε.Ε., των υπηρεσιών της και τι κυριότερο ίσως έναντι των διεθνών αγορών χρήματος. Η απώλεια της αξιοπιστίας της χώρας μας – της εκάστοτε κυβέρνησης και των κρατικών μηχανισμών και ιδίως της Εθνικής Στατιστικής Υπηρεσίας της Ελλάδος- ήταν μεγάλο πλήγμα, γιατί πλέον κανείς δεν μας έχει εμπιστοσύνη, και όλοι ομιλούν με τα χειρότερα λόγια για την χώρα μας Εάν η κυβέρνηση καταφέρει να απεμπλακεί από τους λαϊκιστές και τις στρατιές των οπαδών της που θέλουν να βολευτούν στο δημόσιο, θα λάβει τα πρέποντα για την ανόρθωση της ελληνικής οικονομίας. Στη συνέχεια θα πρέπει να καταβάλλει πολλές προσπάθειες για να ανακτήσει η χώρα μας τη χαμένη, διεθνώς, αξιοπιστία της . τα παραπάνω βέβαια συμβαδίζουν. ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΠΟΚΟΒΟΣ, εκπρόσωπος του wif.gr.

    Posted in ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ - ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ, ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΥΣΗ ΤΩΝ ΠΛΗΘΥΣΜΩΝ

    ΠΕΡΙ ΕΚΛΟΓΩΝ

    15 Δεκεμβρίου 2009 // 153 Comments »

    - Πάμ’  εκλογές;

    - Γιατί  ρωτάς;

    - Όπως  κάθε χρόνο;

    - Ναι,  γιατί;

    - Από  συνήθεια;

    - Έλα  τώρα μωρέ..

    - Στις 15 του μήνα;

    - Είναι  «ημέρα συνδικαλιστικής άδειας»  !

    - Κάτι  σαν «διευκολυντική»;

    - Όχι  «σαν»!

    - Αλλιώς  θα κάνουμε μάθημα;

    - Το  λέει, δεν το λέει;

    - Εκπτωτική  κάρτα θα πάρουμε;

    - Μάλλον, δεν είπανε..

    - Ωρομίσθιοι  θα συμμετέχουν;

    - Ναι!

    - Γιατί  παλιά δεν…

    - Παλιά  δεν έλεγε η ΟΛΜΕ «Άμεση κατάργηση του θεσμού των ωρομισθίων»

    - Ε πώς  δεν τόλεγε; εγώ το είδα και  γραμμένο..

    - Τόλεγε…ε…  Τόλεγε και δεν τόλεγε. Τώρα  το λέει όλη η κοινωνία!

    - Νόμιζα  ότι οι εκλεγμένοι, οι μπροστάρηδες  είναι για να τα λένε πρώτοι

    - Τέλος  πάντων, αυτό τώρα είναι ξεκάθαρο, είναι διάχυτο. Στα κανάλια,  στο ιντερνετ

    - Λες  για τους σταζιέρ.. τους ομήρους του συστήματος γενικότερα…

    - Ναι  ντε!

    - Τι  άλλο λέει η ΟΛΜΕ φέτος;

    - «Όχι στην αξιολόγηση-χειραγώγηση των εκπαιδευτικών και την αμφισβήτηση της μόνιμης εργασίας»

    - Για  την εκτός αξιολόγησης χειραγώγηση  λέει;

    - Όχι.  Άκου όμως αυτό: «Όχι στη στοχοποίηση των εκπαιδευτικών για τις πελατειακού τύπου πολιτικές που άσκησαν όλες οι κυβερνήσεις»

    - Ολίγο  κι υποκριτικά όψιμο ακούγεται  κι αυτό. Πωλητής-Αγοραστής λειτουργούν  τόσα χρόνια.. και γύρω-γύρω, άκρα  του τάφου σιωπή…

    - Προβοκάτορας  είσαι;

    - Εγώ;

    - Εξ  άλλου αυτά όλα τα λέει η  ΟΛΜΕ

    - Και  η Δ ΕΛΜΕ-Θ τι λέει;

    - «Ευχαριστώ  Παρακαλώ». Τι ρωτάς; Οι άλλες  ΕΛΜΕ τι λένε; Θα παίξουμε με  τις λέξεις, θα τα ισοπεδώσουμε  όλα;

    - Τι  να πω κι εγώ με λίγα μόνο  λόγια;

    - Γιατί,  χρειάζεται να πεις;

    - Ε,  τότε τι συζητάμε;

    - Για  τη «στοχοποίηση», για τη «χειραγώγηση»,  για..

    - Τα  είπαμε αυτά

    - Για  το ασφαλιστικό

    - Τώρα, σώθηκες. Εδώ ιατροφαρμακευτική,  οδοντίατρο δεν πληρώνει το  δημόσιο

    - Και  ποιος φταίει; Ε.. να πούμε για  τον εισαγωγικό μισθό!

    - Τα 1.400;

    - Κάποιοι  είπανε και 1.800 καθαρά

    - Και  το έλλειμμα; Το χρέος; Οι “Greek statistics”;

    - Υπάρχει  διεθνής κερδοσκοπία. Εξάλλου  τι τ’ ανακατεύεις; Είναι δικά  μας θέματα;

    - Ποιος  δίνει έδαφος στην κερδοσκοπία;  Ποιανού θέματα είναι;

    - Αυτωνών  που είναι δίπλα, βλέπουνε, ακούνε και δεν μιλάνε

    - Γιατί  εμείς μιλάμε;

    - Δεν  είμαστε δίπλα στο ταμείο εμείς

    - Είμαστε  δίπλα στο αύριο

    - Πολύ  μακριά το πας…

    - Μακριά  είναι τα ομόλογα, τα καρτέλ, τα βατοπέδια, οι άγονες γραμμές,  τα…;

    - 50, 100, άντε 200 άτομα ήτανε

    - Και  οι εκατοντάδες χιλιάδες;

    - Μίλησαν  στις εκλογές. Έδιωξαν την κυβέρνηση  που ανέχθηκε τους ανίκανους  και τους λωποδύτες

    - Διώξανε  και τις αιτίες που δημιουργούν  αυτά τα φαινόμενα; Δεν έγιναν  πρώτη φορά αυτά.. ή μήπως μίλησαν  για νοθείες ψηφοφοριών στη Βουλή;

    - Τέτοιες  αλλαγές γίνονται σιγά-σιγά

    - Κι  εγώ τι είπα πριν; Πού στοχεύει  η παιδεία; Στο παρόν;

    - Η παιδεία  είναι για το μαθητή

    - Ο μαθητής  είναι εξαγριωμένος

    - Ο μαθητής  είναι ταπεινωμένος

    - Ο δάσκαλος  είναι ταπεινωμένος, φοβισμένος. Ο  μαθητής βαριέται το σχολείο

    - Να  προτείνουμε μείωση της ύλης, κατάργηση της παπαγαλίας!

    - Για  να ισορροπήσουμε το εικονικό  μάθημα και την εικονική βαθμολογία; εξάλλου αυτά τα είπε και  το Συμβούλιο στο πόρισμά του.

    - Εσύ  τι προτείνεις;

    - Αφού  συμφωνήσαμε ότι τα σπουδαία  γίνονται σιγά-σιγά, δε μένει παρά  να ξεκινήσουμε

    - Ποιος  έφερε αντίρρηση; Ξεκινάμε, πάμε…

    - «Αξιοκρατία», «Αξιοπρέπεια», «Ευθύνη»…

    - Σιγά  να μη βάλουμε και «αξιολόγηση».

    - Πάλι  τα ίδια;

    - Καλά, ανακλαστικό είναι…, ανησυχώ κιόλας

    - Γιατί  εγώ δεν ανησυχώ;

    - Τότε; Τι κάνουμε;

    - Το  πολεμάμε.. τι άλλο;

    - Καθημερινά;

    - Μάλλον

    - Δύσκολο  ακούγεται

    - Ίσως  επειδή ξεχάσαμε ότι είναι  και ανταποδοτικό

    - Ποιο;

    - Το  αποτέλεσμα του κόπου που στοχεύει στην ουσία

    - Θα  βγαίνουμε από το σχολείο γεμάτοι  χαρά και ικανοποίηση;

    - Μόνο  εμείς; Και οι μαθητές !

    - Θα  λαχταράμε να ξαναγυρίσουμε μετά  τις διακοπές;

    - Για  δημιουργία, όχι για «δημιουργικότητα»

    - Ε,  τότε πάμε!

    - Πάμ’  εκλογές δηλαδή;

    - Αλλιώς θα κάνουμε μάθημα. Το είπε και ο προϊστάμενος.

    - Ο προϊστάμενος  βγαίνει στην τηλεόραση και  λέει τι πρέπει να γίνει  στην παιδεία. Αυτά που λέει  τα κάνει;

    - Τον  ελέγχει κανείς;

    - Για  «αξιολόγηση» μίλησε. Ποιο είναι το μέτρο της; Το πώς αυτός αξιολογεί διευθυντές σχολείων, το πώς αξιολογούν τον ίδιο; Μήπως φταίει το ΠΥΣΔΕ;

    - Είπε  κι άλλα;

    - Είπε  για παραμελημένη «επιμόρφωση». Ας μη σχολιάσω την παρωδία και την προσπάθεια συγκάλυψης του 2008 στο Μουσικό. Τι λέει γι’ αυτά η Δ΄ ΕΛΜΕ-Θ;

    - Εννοείς  το Δ.Σ.;

    - Αφού  η υπόλοιπη εμφανίζεται στην  ψηφοφορία μόνον.

    - Και  τι να κάνει στις συνελεύσεις;  Να ακούει τα ίδια και τα  ίδια;

    - Δε  βοηθάει το Δ.Σ., δε βοηθάς κι  εσύ.

    - Δε  μου απαντάς όμως. Και νομίζεις  ότι ξεχωρίζει η δική μας  ΕΛΜΕ απ’ τις άλλες;

    - Δεν  το λέω γι’ αυτό…

    - Ώρες-ώρες  με σκας

    - Κι  εγώ σκασμένος είμαι. Τέλος  πάντων, λες να πάμε;

    - Πάμε.. Ωχ! και με την κομματική ψευτοπεριχαράκωση;

    - Έρχεσαι  στα λόγια μου τώρα;

    - Γιατί,  ζητάει κάτι άλλο ο εκπαιδευτικός;

    - Ζητάει

    - Μήπως  κάνει πως ζητάει;

    - Προχωράς με καλπασμό

    - Είναι  σοβαρό: Εξαλείφθηκαν οι διαχωριστικές  γραμμές; Πέθαναν οι ιδεολογίες;

    - Εξαλείφεται  το βόλεμα. Πεθαίνει η ιδεολογία  ως δικαιολογία απραξίας και  ιδιοτέλειας. Αυτά ξεκίνησαν,  δε γίνονται από μόνα του  όμως..

    - Άιντε  να δούμε

    - Από μας κυρίως εξαρτάται…

    - Πάμε  και θα δούμε.

    - Ραντεβού  στην κάλπη. Γεια σου συνάδελφε  !

    - Γεια  σου και σένα συνάδελφε !

    Posted in WIF, ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΥΣΗ ΤΩΝ ΠΛΗΘΥΣΜΩΝ, ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ